Czwartek po 4 Niedzieli Wielkiego Postu

Ps 104:3-4
Niech się weseli serce szukających Pana, szukajcie Pana i umacniajcie się, szukajcie zawsze Jego oblicza.
Ps 104:1
Chwalcie Pana i wzywajcie Jego imienia: dzieła Jego głoście wśród narodów.
Chwała Ojcu…
Niech się weseli serce szukających Pana, szukajcie Pana i umacniajcie się, szukajcie zawsze Jego oblicza.

Wszechmogący Boże, spraw, prosimy, niech święta służba napełnia nas radością, gdy umartwiamy się, zachowując nakazane posty, abyśmy poskromiwszy ziemskie pożądania łatwiej pojęli prawdy niebieskie.
Przez Pana…

Czytanie z Księgi Królewskiej.
4 Krl 4:25-38
Elizeusz kładący się na zwłoki zmarłego chłopca, by go wskrzesić, jest typem Chrystusa, który uniżył się aż do śmierci, aby nam wysłużyć zmartwychwstanie.
W one dni: Niewiasta z Sunam przybyła do Elizeusza na górę Karmel. A gdy ją ujrzał mąż Boży z naprzeciwka i rzekł do Giezego, swego sługi: «Oto Sunamitka owa! Idź tedy naprzeciw niej i powiedz jej: Czy dobrze się powodzi mężowi twemu i synowi twemu?» A ona odpowiedziała: «Dobrze». A gdy przyszła do męża Bożego na górę, uchwyciła się nóg jego; i przystąpił Giezy, aby ją odsunął od niego. I rzekł człowiek Boży: «Daj jej pokój, bo dusza jej w gorzkości jest, a Pan zataił przede mną i nie oznajmił mi». A ona mu rzekła: «Czy to prosiłam syna u pana mego? Czym ci nie mówiła: Nie śmiej się ze mnie?» A on rzekł do Giezego: «Przepasz biodra twoje i weźmij laskę w rękę twoją, a idź. Jeśli cię spotka człowiek, nie pozdrawiaj go, a jeśli cię kto pozdrowi, nie odpowiadaj mu; i położysz laskę moją na oblicze dziecięcia». A matka dziecięcia rzekła: «Żyje Pan i żyje dusza twoja, nie opuszczę ciebie!» Wstał tedy i poszedł za nią.
A Giezy uprzedził ich i położył laskę na obliczu dziecięcia, i nie było głosu ani czucia; i wrócił się naprzeciw niego, i powiedział mu mówiąc: «Nie wstało dziecię». Wszedł tedy Elizeusz do domu, a owo dziecię umarłe leżało na łóżku jego. A wszedłszy, zamknął drzwi za sobą i za dziecięciem i modlił się do Pana. I wstąpił, i położył się na dziecięciu, i położył usta swe na usta jego i oczy swe na oczy jego, i ręce swe na ręce jego, i nachylił się na nie. i zagrzało się ciało dziecięcia. A on wróciwszy się przeszedł się po domu raz tam i sam; i wstąpił, i położył się na nim; i ziewnęło dziecię siedemkroć, i oczy otwarło. A on zawoławszy Giezego rzekł mu: «Zawołaj tę Sunamitkę!» A ona wezwana weszła do niego. Rzekł: «Weźmij syna swego!» Przyszła ona i upadła do nóg jego, i pokłoniła się do ziemi, i wzięła syna swego, i wyszła. A Elizeusz wrócił się do Galgala.

Ps 73:20, 19, 22
Wejrzyj, o Panie, na Twoje przymierze: o życiu Twych ubogich nie zapominaj na wieki.
℣. Powstań, o Panie, prowadź sprawę Twoją: wspomnij na zniewagę Twych sług.

Ciąg dalszy ☩ Ewangelii świętej według Łukasza.
Łk 7:11-16
Boleść Matki-Kościoła, który opłakuje swe dzieci pogrążone w grzechu śmiertelnym, wzrusza Zbawiciela i sprowadza łaskę zmartwychwstania dusz.
Onego czasu: Szedł Jezus do miasta, które zowią Naim, a z Nim szli uczniowie Jego i rzesza wielka. A gdy się przybliżył do bramy miejskiej, oto wynoszono umarłego, jedynaka matki jego, a ta była wdową, i liczna rzesza miejska szła z nią. A gdy ją ujrzał Pan, ulitował się nad nią i rzekł jej: «Nie płacz». I przystąpił, i dotknął się mar (a ci, co nieśli, stanęli). I rzekł: «Młodzieńcze, tobie mówię, wstań!» I usiadł umarły, i począł mówić, i oddał go matce jego.
A wszystkich zdjął strach i wielbili Boga mówiąc: «Prorok wielki powstał wśród nas, a Bóg nawiedził lud swój».

Ps 69:2-4
Panie, pośpiesz mi na pomoc; niech się okryją wstydem ci, którzy godzą na Twe sługi.

Oczyść nas, miłosierny Boże, aby modlitwy Twego Kościoła, które są Tobie miłe, gdy towarzyszą pobożnej ofierze, stały się milsze po oczyszczeniu naszych dusz.
Przez Pana…

Prefacja Wielkopostna
Zaprawdę godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, Panie, Ojcze święty, wszechmogący, wieczny Boże:
Ty przez post ciała uśmierzasz wady, podnosisz ducha, udzielasz cnoty i nagrody, przez Chrystusa, Pana naszego.
Przez Niego majestat Twój chwalą Aniołowie, uwielbiają Państwa, z lękiem czczą Potęgi. A wspólnie z nimi w radosnym uniesieniu sławią Niebiosa, Moce niebieskie i błogosławieni Serafini. Z nimi to, prosimy, dozwól i naszym głosom wołać w pokornym uwielbieniu:

Ps 70:16-18
Panie, tylko Twą sprawiedliwość będę głosił, Boże, Ty mnie uczyłeś od mojej młodości: a i w starości, i w wieku sędziwym, Ty mnie nie opuść, o Boże.

Prosimy Cię, Panie, nie dozwól, aby niebieskie dary stały się przyczyną
potępienia dla tych, którzy je przyjęli, skoro ustanowiłeś je jako lekarstwo dla Twoich wiernych.
Przez Pana…

Módlmy się.
Pochylcie głowy wasze przed Bogiem.
Boże, Stwórco i Rządco Swojego ludu, racz oddalić od niego grzechy, które go nękają, aby zawsze się Tobie podobał i pod Twoją opieką był bezpieczny.
Przez Pana…