Św. Gabriela od Matki Bożej Bolesnej

Syr 11:13
Wzrok Pana wejrzał na niego z dobrocią i dźwignął go z jego uniżenia; podniósł jego głowę, a wielu nad nim się zdumiało, wielbiąc Boga.
Ps 72:1
Jak dobry jest Bóg Izraela dla tych, co są prawego serca.
Chwała Ojcu…
Wzrok Pana wejrzał na niego z dobrocią i dźwignął go z jego uniżenia; podniósł jego głowę, a wielu nad nim się zdumiało, wielbiąc Boga.

Boże, Tyś św. Gabriela nauczył wytrwale rozważać boleści Najsłodszej Twej Matki i przez Nią okryłeś go chwałą świętości i cudów: daj nam za jego wstawiennictwem i przykładem tak współczuć ze łzami Twojej Rodzicielki, abyśmy dostąpili zbawienia za Jej macierzyńską opieką:
Który żyjesz…

Czytanie z Listu świętego Jana Apostoła.
1 J 2:14-17
Wstępując do Zgromadzenia św. Gabriel odniósł zwycięstwo nad duchem świata, przed którym ostrzega św. Jan.
Najmilsi: Piszę wam, młodzieńcy, że jesteście silni, a słowo Boże mieszka w was i zwyciężyliście złego ducha. Nie miłujcie świata, ani tego, co jest na świecie. Jeśli kto miłuje świat, nie masz w nim miłości Ojca. Albowiem wszystko, co jest na świecie: pożądliwość ciała, pożądliwość oczu i pycha żywota, nie pochodzi od Ojca, ale ze świata. A przemija świat i pożądliwość jego. Lecz kto pełni wolę Bożą, trwa na wieki.

Ps 30:20
Jakże jest wielka Twoja dobroć, Panie, Tyś ją zachował dla tych, co się boją Ciebie.
℣. Tym ją okazujesz, co w Tobie szukają ucieczki na oczach ludzi.
Ps 83:6-7; 83:11; 83:13
Szczęśliwy człowiek, który od Ciebie wygląda pomocy, a w sercu swoim postanowił zdążać przez padół płaczu ku miejscu, które zamierzył osiągnąć.
℣. Wolę stać w progu domu Boga mego niż mieszkać w namiotach grzeszników.
℣. Pan dóbr swych nie odmawia żyjącym niewinnie. Panie Zastępów, szczęśliwy człowiek, który ufa Tobie.

Ciąg dalszy ☩ Ewangelii świętej według Marka.
Mk 10:13-21
Onego czasu: Przynoszono Jezusowi dzieci, aby się ich dotknął, ale uczniowie gromili tych, którzy je przynosili. Co ujrzawszy Jezus, oburzył się i rzekł im: «Dopuśćcie dzieciom przychodzić do mnie i nie wzbraniajcie im, albowiem takich jest Królestwo Boże. Zaprawdę powiadam wam: Ktokolwiek nie przyjmie Królestwa Bożego jak dziecko, nie wnijdzie do niego». A tuląc je i kładąc na nie swe ręce, błogosławił im.
A gdy wyruszył w drogę, przybiegł jeden i upadłszy przed Nim na kolana pytał Go: «Nauczycielu dobry, co mam czynić, abym osiągnął życie wieczne?» Jezus zaś rzekł mu: «Czemu mię zowiesz dobrym? Nikt nie jest dobry, jeno jeden Bóg. Znasz przykazania: Nie cudzołóż, nie zabijaj, nie kradnij, nie mów fałszywego świadectwa, nie wyrządzaj krzywdy, czcij ojca twego i matkę». A on odpowiadając rzekł Mu: «Nauczycielu, tego wszystkiego przestrzegałem od młodości mojej». A Jezus wejrzawszy nań umiłował go i rzekł mu: «Jednego ci brak; idź, sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie, a wróć i pójdź ze mną».

Ps 115:16-17
O Panie, jam Twój sługa i syn Twej służebnicy: Tyś me kajdany rozwiązał, Tobie złożę ofiarę chwały.

Składamy Ci, Panie, ofiarę zbawienia, czcząc pamięć św. Gabriela. Spraw, byśmy należycie odnawiali ofiarę Twej śmierci i zebrali z niej obfite owoce przez zasługi Bolesnej Dziewicy:
Który żyjesz…

Prefacja zwykła
Zaprawdę godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, Panie, Ojcze Święty, wszechmogący, wieczny Boże, przez Chrystusa, Pana naszego. Przez Niego Twój majestat chwalą Aniołowie, uwielbiają Państwa, z lękiem czczą Potęgi, Niebiosa i Moce niebios oraz błogosławieni Serafini we wspólnej wysławiają radości. Z nimi to, prosimy, dozwól i naszym głosom wołać w pokornym uwielbieniu:

Ap 3:20
Oto stoję u drzwi i kołaczę, jeśli kto usłyszy głos mój i otworzy mi drzwi, wnijdę do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze mną.

Panie, składamy Ci dzięki za dary udzielone nam w uroczystość świętego Gabriela, Wyznawcy Twego: przyjmij je łaskawie przez ręce chwalebnej Maryi, zawsze Dziewicy; z Niej bowiem wziąłeś to Ciało, którego słodyczy mogliśmy zaznać podczas tej zbawiennej uczty:
Który żyjesz…