Św. Alojzy urodził się w roku 1568 jako syn margrabiego Ferdynanda di Castiglione. Od dzieciństwa odznaczał się zamiłowaniem do modlitwy. W dziewiątym roku życia złożył ślub czystości i postanowił poświęcić się służbie Bożej. Przez długie lata ojciec sprzeciwiał się jego powołaniu i kazał mu kontynuować życie dworskie w Mantui, Pawii i Madrycie. Alojzy trwał w swoim postanowieniu i zrzekł się formalnie praw do księstwa Mantui na rzecz brata. Wstąpił do Towarzystwa Jezusowego w szesnastym roku życia. Surowymi umartwieniami starał się wynagradzać za złe życie katolików, którego był świadkiem. Jako kleryk oddał się pielęgnowaniu chorych na dżumę i zaraziwszy się chorobą zmarł 20 czerwca 1591 roku mając dwadzieścia trzy lata. Papież Benedykt XIII ogłosił go patronem młodzieży.
Ps 8:6
Uczyniłeś go niewiele mniejszym od Aniołów, chwałą i czcią go uwieńczyłeś.
Ps 148:2
Chwalcie Pana, wszyscy Jego Aniołowie, chwalcie Go, wszystkie Jego Zastępy.
Chwała Ojcu…
Uczyniłeś go niewiele mniejszym od Aniołów, chwałą i czcią go uwieńczyłeś.
Ps 8:6
Minuísti eum paulo minus ab Angelis: glória et honóre coronásti eum.
Ps 148:2
Laudáte Dóminum, omnes Angeli ejus: laudáte eum, omnes virtútes ejus.
Glória Patri…
Minuísti eum paulo minus ab Angelis: glória et honóre coronásti eum.
Boże, rozdawco darów niebieskich, który w anielskim młodzieńcu Alojzym połączyłeś przedziwną niewinność życia z równie wielką pokutą; przez jego prośby i zasługi daj nam naśladować go w pokucie, skoro nie naśladowaliśmy jego niewinności.
Przez Pana…
Cœléstium donórum distribútor, Deus, qui in angélico júvene Aloísio miram vitæ innocéntiam pari cum pœniténtia sociásti: ejus méritis et précibus concéde; ut, innocéntem non secúti, pœniténtem imitémur.
Per Dominum…
Czytanie z Księgi Syracydesa.
Syr 31:8-11
Błogosławiony mąż, który okazał się bez zmazy i który nie ubiegał się za złotem, i nadziei nie pokładał w pieniądzach i skarbach. Któż to jest? – a chwalić go będziemy. Bo w życiu swym dziwów dokonał. Kto w tej sprawie jest doświadczony i doskonały, będzie miał wieczną chwałę: który mógł przestąpić, a nie przestąpił, źle czynić, a nie uczynił; przeto pewne są skarby jego u Pana, a jałmużny jego wysławiać będzie zgromadzenie świętych.
Léctio libri Sapiéntiæ
Eccli 31:8-11
Beátus vir, qui invéntus est sine mácula, et qui post aurum non ábiit, nec sperávit in pecúnia et thesáuris. Quis est hic, et laudábimus eum? fecit enim mirabília in vita sua. Qui probátus est in illo, et perféctus est, erit illi glória ætérna: qui potuit tránsgredi, et non est transgréssus: fácere mala, et non fecit: ídeo stabilíta sunt bona illíus in Dómino, et eleemósynas illíus enarrábit omnis ecclésia sanctórum.
Ps 70:5-6
Panie, nadziejo moja od młodości mojej, na Tobie wsparty jestem od powicia: byłeś mym opiekunem od żywota matki.
Ps 40:13
Ty mnie zachowasz dla mej niewinności i przed obliczem Twym umieścisz mnie na wieki. Alleluja, alleluja.
Ps 64:5
Szczęśliwy, kogoś wybrał i przygarnął: mieszka on w Twoich pałacach. Alleluja.
Ps 70:5-6
Dómine, spes mea a juventúte mea: in te confirmátus sum ex útero: de ventre matris meæ tu es protéctor meus.
Ps 40:13
Me autem propter innocéntiam suscepísti: et confirmásti me in conspéctu tuo in ætérnum.
Allelúja, allelúja.
Ps 64:5
Beátus, quem elegísti et assumpsísti: inhabitábit in átriis tuis. Allelúja.
Ciąg dalszy ☩ Ewangelii świętej według Mateusza.
Mt 22:29-40
Św. Alojzy wypełnił doskonale oba przykazania miłości. Dla miłości Boga wyrzekł się bogactwa i godności książęcej i złożył swoje życie w ofierze, posługując cierpiącym bliźnim.
Onego czasu: Odpowiadając Jezus rzekł saduceuszom: «Błądzicie nie znając Pism ani mocy Bożej. W zmartwychwstaniu bowiem ani się żenić będą, ani za mąż wychodzić, ale będą jako Aniołowie Boży w niebie. A nie czytaliście, co o powstaniu umarłych powiedziane jest przez Boga, mówiącego wam: Jam Bóg Abrahama, i Bóg Izaaka, i Bóg Jakuba? Bóg nie jest Bogiem umarłych, ale żywych». A słysząc to rzesze zdumiewały się nad nauką Jego.
Faryzeusze tedy, słysząc, że zmusił do milczenia saduceuszów, zeszli się razem. I zapytał Go jeden z nich, uczony w Prawie, kusząc Go: «Mistrzu, które Jest największe przykazanie w Prawie?» Rzekł mu Jezus: «Będziesz miłował Pana Boga twego ze wszystkiego serca twego i ze wszystkiej duszy twojej, i ze wszystkiej myśli twojej. To jest największe i pierwsze przykazanie. A drugie podobne jest temu: Będziesz miłował bliźniego twego jako siebie samego. Na tych dwóch przykazaniach całe Prawo zawisło i Prorocy».
Sequéntia ☩ sancti Evangélii secúndum Matthǽum
Matt 22:29-40
In illo témpore: Respóndens Jesus, ait sadducæis: Errátis, nesciéntes Scriptúras neque virtútem Dei. In resurrectióne enim neque nubent neque nubéntur: sed erunt sicut Angeli Dei in cœlo. De resurrectióne autem mortuórum non legístis, quod dictum est a Deo dicénte vobis: Ego sum Deus Abraham et Deus Isaac et Deus Jacob? Non est Deus mortuórum, sed vivéntium. Et audiéntes turbæ, mirabántur in doctrína ejus. Pharisæi autem audiéntes, quod siléntium imposuísset sadducæis, convenérunt in unum: et interrogávit eum unus ex eis legis doctor, tentans eum: Magíster, quod est mandátum magnum in lege? Ait illi Jesus: Díliges Dóminum, Deum tuum, ex toto corde tuo, et in tota ánima tua, et in tota mente tua. Hoc est máximum et primum mandátum. Secúndum autem símile est huic: Díliges próximum tuum, sicut teípsum. In his duóbus mandátis univérsa lex pendet et Prophétæ.
Ps 23:3-4
Kto wstąpi na górę Pana lub stanie na świętym Jego miejscu? Człowiek rąk nieskalanych i czystego serca.
Ps 23:3-4
Quis ascéndet in montem Dómini, aut quis stabit in loco sancto ejus? Innocens mánibus, et mundo corde.
Spraw, Panie, abyśmy zasiedli do uczty niebieskiej odziani w szatę godową, którą zdobiły bezcennymi perłami pobożne przygotowanie i ustawiczne łzy św. Alojzego.
Przez Pana…
Cœlésti convívio fac nos, Dómine, nuptiáli veste indútos accúmbere: quam beáti Aloísii pia præparátio et juges lácrimæ inæstimabílibus ornábant margarítis.
Per Dominum…
Prefacja zwykła
Zaprawdę godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, Panie, Ojcze Święty, wszechmogący, wieczny Boże, przez Chrystusa, Pana naszego. Przez Niego Twój majestat chwalą Aniołowie, uwielbiają Państwa, z lękiem czczą Potęgi, Niebiosa i Moce niebios oraz błogosławieni Serafini we wspólnej wysławiają radości. Z nimi to, prosimy, dozwól i naszym głosom wołać w pokornym uwielbieniu:
Communis
Vere dignum et justum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus: per Christum, Dóminum nostrum. Per quem majestátem tuam laudant Angeli, adórant Dominatiónes, tremunt Potestátes. Cæli cælorúmque Virtútes ac beáta Séraphim sócia exsultatióne concélebrant. Cum quibus et nostras voces ut admítti jubeas, deprecámur, súpplici confessione dicéntes:
Ps 77:24-25
Obdarzył ich chlebem niebieskim, chleb Aniołów pożywał człowiek.
Ps 77:24-25
Panem cœli dedit eis: panem Angelórum manducávit homo.
Daj, Panie, abyśmy posileni chlebem Anielskim żyli na wzór Aniołów i za przykładem tego, którego dziś czcimy, stale trwali w dziękczynieniu.
Przez Pana…
Angelórum esca nutrítos, angélicis étiam, Dómine, da móribus vívere: et ejus, quem hódie cólimus, exémplo in gratiárum semper actióne manére.
Per Dominum…
