Czwartek po 2 Niedzieli Wielkiego Postu

Ps 69:2; 69:3
Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu, Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu. Niech się zawstydzą i okryją rumieńcem, którzy na życie me godzą.
Ps 69:4
Niechaj się cofną i wstydem okryją ci, którzy z nieszczęść moich się weselą.
Chwała Ojcu…
Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu, Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu. Niech się zawstydzą i okryją rumieńcem, którzy na życie me godzą.

Udziel nam, prosimy Cię, Panie, pomocy łaski Twojej, abyśmy gorliwie trwając w poście i modlitwie, zostali wybawieni od nieprzyjaciół duszy i ciała.
Przez Pana…

Czytanie z Księgi Proroka Jeremiasza.
Jer 17:5-10
To mówi Pan Bóg: Przeklęty człowiek, który ufa w człowieku i czyni ciało ramieniem swoim, a od Pana odstępuje serce jego. Bo będzie jak wrzos na puszczy i nie ujrzy, gdy przyjdzie dobro, ale będzie mieszkał w suchości na puszczy w ziemi słonej i niemieszkalnej.
Błogosławiony mąż, który ufa w Panu i będzie Pan ufaniem jego. I będzie jak drzewo, które przesadzają nad wodami, które ku wilgoci puszcza korzenie swoje; a nie będzie się bało, gdy przyjdzie gorąco, i będzie liść jego zielony, a czasu posuchy nie będzie się trapić i nigdy nie przestanie czynić owocu. Zawiłe jest serce wszystkich i niewybadane; kto je pozna; ja, Pan, badający serca i doświadczający nerek, który daje każdemu według drogi jego i według owocu wynalazków jego, mówi Pan wszechmogący.

Ps 78:9; 78:10
Przebacz nam, o Panie, grzechy, aby nie drwili z nas poganie: «Gdzie jest ich Bóg»?
℣. Wspomóż nas, Boże, nasz Zbawicielu, i dla chwały imienia Twego wybaw nas, Panie.

Ciąg dalszy ☩ Ewangelii świętej według Łukasza.
Łk 16:19-31
Onego czasu rzekł Jezus do faryzeuszów: Był człowiek pewien bogaty, który przyodziewał się w purpurę i bisior i codziennie ucztował wystawnie. I był żebrak pewien, imieniem Łazarz, który leżał u bramy jego, pokryty wrzodami. A pragnął nasycić się odrobinami, które spadły ze stołu bogacza, a nikt mu nie dawał; tylko psy przychodziły i lizały wrzody jego.
I stało się, że umarł żebrak i Aniołowie ponieśli go na łono Abrahama. Umarł też i bogacz i pogrzebany był w piekle. A cierpiąc męki podniósł oczy swoje i ujrzał w oddali Abrahama i Łazarza na łonie jego. A wołając, rzekł: «Ojcze Abrahamie, zmiłuj się nade mną i poślij Łazarza, aby umoczył w wodzie koniec palca swego i zwilżył język mój, bo cierpię męki w tym płomieniu». I rzekł my Abraham: «Synu, wspomnij, żeś za życia swego otrzymał dobro, podobnie jak Łazarz zło. Teraz on doznaje pociechy, a ty męki cierpisz. A oprócz tego wszystkiego między nami a wami otchłań wielka utwierdzona jest, aby ci, którzy by chcieli stąd przejść do was, nie mogli, ani też stamtąd tutaj się przeprawić». I rzekł: «Proszę cię tedy, ojcze, abyś wysłał go do domu ojca mego, mam bowiem pięciu braci, aby ich przestrzegł, żeby i oni nie dostali się na to miejsce mąk». I rzekł mu Abraham: «Mają Mojżesza i Proroków, niechże ich słuchają». A on rzekł: «Nie, ojcze Abrahamie, ale gdyby kto z umarłych poszedł do nich, będą pokutę czynili». I rzekł mu: «Jeżeli nie słuchają Mojżesza i Proroków, nawet choćby kto z martwych powstał, nie uwierzą».

Wj 32:11; 32:13; 32:14
Mojżesz modlił się do Pana, Boga swego, mówiąc: Czemuż, Panie, gniewasz się na lud Swój? Niech ucichnie gniew Twój, wspomnij na Abrahama, Izaaka i Jakuba, którym przysiągłeś dać ziemię płynącą mlekiem i miodem. I dał się Pan przebłagać, aby nie czynił złego, którym zagroził ludowi swemu.

Panie, niechaj uświęcą nas posty, które składamy Ci wraz z tą ofiarą na chwałę Twojego imienia, aby w naszym wnętrzu dokonało się to, co wyrażają nasze zewnętrzne wyrzeczenia.
Przez Pana…

Prefacja Wielkopostna
Zaprawdę godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, Panie, Ojcze święty, wszechmogący, wieczny Boże:
Ty przez post ciała uśmierzasz wady, podnosisz ducha, udzielasz cnoty i nagrody, przez Chrystusa, Pana naszego.
Przez Niego majestat Twój chwalą Aniołowie, uwielbiają Państwa, z lękiem czczą Potęgi. A wspólnie z nimi w radosnym uniesieniu sławią Niebiosa, Moce niebieskie i błogosławieni Serafini. Z nimi to, prosimy, dozwól i naszym głosom wołać w pokornym uwielbieniu:

J 6:57
Kto pożywa moje Ciało i pije moją Krew, we mnie mieszka, a ja w nim, mówi Pan.

Prosimy Cię, Panie, niech nas nie opuszcza Twoja łaska, lecz niech nas utwierdza w Twojej świętej służbie i zapewnia nam stale Twoją pomoc.
Przez Pana…

Módlmy się.
Pochylcie głowy wasze przed Bogiem.
Wspieraj, Panie, sługi Swoje i proszącym okazuj nieustannie Twoją dobroć, abyś w tych, co uznają Ciebie za Stwórcę i Pana, odnowił dary im udzielone, a odnowione zachował.
Przez Pana…