Wigilia śś. Apostołów Piotra i Pawła

J 21:18-19
Mówi Pan do Piotra: Gdy byłeś młodym, przepasywałeś się i chodziłeś, dokąd chciałeś; lecz gdy się zestarzejesz, wyciągniesz swoje ręce, a kto inny cię przepasze i poprowadzi tam, dokąd ty nie chcesz. A to powiedział zapowiadając, jaką śmiercią miałby uwielbić Boga.
Ps 18:2
Niebiosa głoszą chwałę Boga, dzieła rąk Jego obwieszcza nieboskłon.
Chwała Ojcu…
Mówi Pan do Piotra: Gdy byłeś młodym, przepasywałeś się i chodziłeś, dokąd chciałeś; lecz gdy się zestarzejesz, wyciągniesz swoje ręce, a kto inny cię przepasze i poprowadzi tam, dokąd ty nie chcesz. A to powiedział zapowiadając, jaką śmiercią miałby uwielbić Boga.

Prosimy Cię, wszechmogący Boże, spraw, by żadne przeciwności nie zachwiały nami, skoroś nas ugruntował na opoce wiary apostolskiej.
Przez Pana…

Czytanie z Dziejów Apostolskich.
Dz 3:1-10
W one dni: Piotr i Jan wchodzili do świątyni na modlitwę o godzinie dziewiątej. I wnoszono Pewnego Człowieka chromego od urodzenia: umieszczano, go codziennie przy bramie świątyni, zwanej «Piękną», aby prosił o jałmużnę wchodzących do świątyni. Ten ujrzawszy Piotra i Jana, gdy mieli wejść do świątyni, prosił ich o jałmużnę. A wpatrując się weń Piotr wraz z Janem rzekł: «Spojrzyj na nas». On zaś patrzał na nich, spodziewając się od nich coś otrzymać. A Piotr rzekł: «Nie mam złota i srebra, ale co mam, to ci daję: w imię Jezusa Chrystusa Nazareńskiego, wstań a chodź». I ująwszy go za prawą rękę podniósł go, a natychmiast umocniły się nogi jego i stopy. I zerwawszy się powstał i chodził, i wszedł z nimi do świątyni, chodząc, skacząc i chwaląc Boga. A wszystek lud widział go, jak chodził i chwalił Boga. Znali go bowiem, że on to dla jałmużny siedział przy «Pięknej» bramie świątyni. I ogarnęło ich zdumienie i zachwyt nad tym, co się stało.

Ps 18:5; 18:2
Na całą ziemię ich głos się rozchodzi i aż po krańce świata ich mowy.
℣. Niebiosa głoszą chwałę Boga, dzieła rąk Jego obwieszcza nieboskłon.

Ciąg dalszy ☩ Ewangelii świętej według Jana.
J 21:15-19
Onego czasu: Rzekł Jezus do Szymona Piotra: «Szymonie, synu Jana! Miłujesz mnie więcej niż ci?» Rzecze mu: «Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię miłuję». Rzecze mu «Paś baranki moje». Rzecze mu powtórnie: «Szymonie, synu Jana, miłujesz mnie?» Mówi Mu: «Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię miłuję». Rzecze mu: «Paś baranki moje». Rzecze mu po raz trzeci: «Szymonie, synu Jana, miłujesz mnie?» Zasmucił się Piotr, że mu po raz trzeci rzekł: Miłujesz mnie? i powiedział do Niego: «Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię miłuję». Rzecze mu: «Paś owce moje. Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci, gdy byłeś młodym, przepasywałeś się i chodziłeś, dokąd chciałeś; lecz gdy się zestarzejesz wyciągniesz swoje ręce, a kto inny cię przepasze i poprowadzi tam, dokąd ty nie chcesz». A to powiedział zapowiadając, jaką śmiercią miałby uwielbić Boga.

Ps 138:17
Ogromnie zaszczyceni są w oczach moich przyjaciele Twoi, Boże; na zawsze jest utrwalone ich władanie.

Prosimy Cię, Panie, przez wstawiennictwo Apostołów poświęć dary Swojego ludu i oczyść nas ze zmazy naszych grzechów.
Przez Pana…

Prefacja zwykła
Zaprawdę godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, Panie, Ojcze Święty, wszechmogący, wieczny Boże, przez Chrystusa, Pana naszego. Przez Niego Twój majestat chwalą Aniołowie, uwielbiają Państwa, z lękiem czczą Potęgi, Niebiosa i Moce niebios oraz błogosławieni Serafini we wspólnej wysławiają radości. Z nimi to, prosimy, dozwól i naszym głosom wołać w pokornym uwielbieniu:

J 21:15; 21:17
Szymonie, synu Jana, miłujesz mnie więcej niż ci? Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię miłuję.

Panie, za przyczyną świętych Apostołów strzeż od wszelkich przeciwności tych, których posiliłeś niebieskim pokarmem.
Przez Pana…